...

خطري كه آسان زيستن به منزله ي عضوي از مردم به بار مي آورد اين است كه آدم يادش مي رود كه اصلا براي چه زندگي مي كند .

ممكن است در چشم ديگران كسي بشوي ، اما خودت را از دست        مي دهي ؛ خودت كه مهمترين چيز در زنگي ات هستي .

نيمه شبي خواهد رسيد كه به اين مطلب پي خواهي برد ، اما ديگر آن موقع كار از كار گذشته است و دستت نمي رسد كاري كني.

                                                          ....« به زودي »


 

نوشته شده توسط ج .عجم در سه شنبه سی ام مرداد 1386 ساعت 17:42 موضوع دردانه های سخن | لینک ثابت